Daar gaat de spelersbus van Blue Boys, luid claxonnerend door Oldeboorn, Beetsterzwaag en Tijnje. De ramen staan open, de voetballers uit Nij Beets hangen luid joelend uit de vensters. Nog geen twee uur geleden kroonde de ploeg zich tot kampioen door de beslissende wedstrijd tegen Dokkum met 2-0 te winnen. Bijna drieduizend toeschouwers stonden er langs de lijn! Blue Boys, zo lang een grijze muis in amateurvoetballand, promoveert naar het derde amateurniveau en de hele omgeving mag het weten!
Voetbal zal nimmer een prominentere rol spelen in Nij Beets dan in de zestiger jaren van de vorige eeuw. Haast vanuit het niets worden de kampioenschappen aaneen geregen op het voor die tijd zo fraaie sportpark De Blauwe Kamp. De jeugdteams pakken titel na titel en ook de seniorenteams gaan regelmatig op de platte kar. In steeds grotere aantallen komen de inwoners van het door veenarbeiders gestichte dorp naar de plaatselijke voetbalvelden. Toeschouwersaantallen van vier- of vijfhonderd: na 1965 is het geen bijzonderheid meer. Niet langer worden de resultaten van het vlaggenschip in de krant weggemoffeld, Blue Boys 1 haalt regelmatig de krantenkoppen in de sportkaternen van de Leeuwarder Courant en de Friese Koerier.
Het is zo rond 1964 dat alle puzzelstukjes in elkaar beginnen te vallen. Talentvolle jeugdspelers zoals Jan van der Mei, Harm de Wagt en Jan Slange breken door. De terugkeer van Wiebe Ypenga is eveneens een flinke steun in de rug. In 1962 vertrok de Nij Beetster doelman naar de semiprofs van Leeuwarden. Daar keepte Ypenga twee jaar lang in het hoogste jeugdteam. Een contract bij de A-selectie zat er niet in, maar de ervaringen in de Friese hoofdstad hebben van Ypenga een doelman gemaakt met weinig zwakke punten. De komst van Tijnje-speler Durk Berger wordt eveneens toegejuicht. Berger heeft een relatie in Nij Beets en de overschrijving is vlot beklonken.
Al deze versterkingen, in combinatie met al jaren in het eerste elftal spelende sterkhouders zoals de formidabele stopperspil Bouwe de Groot en de behendige Appie Huisman, zorgen ervoor dat er een elftal ontstaat dat lastig te kloppen is. In de jaargang 1964/1965 is het al zichtbaar dat er aan De Blauwe Kamp mooie jaren op komst zijn. Blue Boys eindigt in de eerste klasse A van de FVB weliswaar op een tweede plaats, twee puntjes achter vv Stiens, maar het sluit de competitie af met vier opeenvolgende overwinningen. In het seizoen dat volgt wordt die lijn doorgezet. Na elf wedstrijden heeft Blue Boys slechts een puntje laten liggen. Nog voor het voorjaar begint, lijkt de eerste plaats de voetbaltrots van Nij Beets nauwelijks meer te kunnen ontgaan.
Uitgerekend in de uitwedstrijd tegen rivaal Oldeboorn kan het kampioenschap formeel beklonken worden. Zo kan het dat op 8 mei 1966 een oneindig lijkende stoet fietsers koers zet vanuit Nij Beets richting het buurdorp. De stemming onder de fietsers is opperbest. Op de heenreis althans. ‘Boorn’ weigert mee te werken aan een kampioensfeest van de rivaal, speelt met het mes tussen de tanden en stuurt de aanstaande kampioen met een 3-0 nederlaag op zak terug naar huis. Nog geen man overboord voor Blue Boys: er zijn nog twee wedstrijden te gaan en een week later kunnen de champagneflessen alsnog ontkurkt worden als De Wâlden met een feestscore van 9-2 over de knie wordt gelegd.
Hogerop kan Blue Boys prima mee. Na een vijfde plaats in 1967 staat er een jaargang later geen maat op de prestaties van de manschappen van trainer Rommers. Zeventien wedstrijden op rij blijft het gezelschap ongeslagen. Pas dan volgt de eerste nederlaag als er aan het Kaatsland in Sneek met 2-1 wordt verloren van WZS. Al is men aan de zijde van de bezoekers van mening dat in ieder geval de laatste zes minuten van deze wedstrijd moeten worden overgespeeld. Wat wil het geval: in de 84ste minuut moet Blue Boys-speler Jan van der Berg het veld geblesseerd verlaten. Een wissel is anno 1968 alleen toegestaan als een veldspeler niet in staat is verder te spelen. Scheidsrechter Van der Meer uit De Westereen is van deze regel op de hoogte, maar toch staat hij het niet toe dat Blue Boys een invaller in het veld brengt.
Blue Boys tekent een officieel protest aan bij de KNVB tegen het optreden van de Westereender arbiter. Het besluit van de bond doet flink wat stof opwaaien in voetbalminnend Fryslân. Blue Boys wordt in het gelijk gesteld. Niet alleen de slotminuten worden overgespeeld: de volledige negentig minuten moeten opnieuw. WZS en Blue Boys beginnen gewoon weer bij 0-0. Talloze ingezonden brieven over de kwestie verschijnen in de Leeuwarder Courant. Zeker de voetballers van Dokkum, de grote titelrivaal van Blue Boys, voelen zich zwaar benadeeld door de uitkomst van het protest. Op deze manier krijgt de concurrent uit Nij Beets het kampioenschap in de schoot geworpen, zo is men in Dokkum van mening.
De bond houdt voet bij stuk en zo gaat Blue Boys op 5 mei 1968 in de Waterpoortstad op voor de herkansing. Het scenario is simpel: wordt er een punt of meer gepakt dan is Blue Boys voor het tweede jaar op rij kampioen. Voor WZS staat er niets meer op het spel. Een haalbare kaart dus, zo denken velen. Helaas voor de talrijk meegereisde aanhang loopt het allemaal net even anders. De Zebra’s winnen met 2-0. Tot overmaat van ramp declasseert Dokkum diezelfde middag Stiens met 6-0. Vooralsnog geen hoofdprijs voor Blue Boys. In plaats daarvan kan Fryslân zich opmaken voor een beslissingswedstrijd om de titel.
De hele gang van zaken rondom het treffen met WZS heeft ervoor gezorgd dat er voor de allesbeslissende ontmoeting al enige wrijving is tussen Dokkum en Blue Boys. De bond heeft de beide clubs gevraagd met een locatie voor de beslissingswedstrijd te komen. Niet geheel verrassend lukt dat niet. Dokkum wil graag in De Westereen spelen, Blue Boys wil liever naar Burgum. De bond grijpt in en wijst het veld van Harkema-Opeinde aan als speellocatie.
Een week lang is de titelontknoping in de vierde klasse A hét onderwerp van gesprek in Nij Beets en omgeving. Als de bewuste zondag aanbreekt staan naast de spelersbus drie bussen vol met supporters klaar. Vlak voordat het kleurrijke geheel in gang komt slaat de schrik om het hart: aanvoerder Bouwe de Groot is in geen velden of wegen te bekennen. Normaliter wordt De Groot, die inmiddels in Akkrum woont, voor wedstrijden van huis gehaald door voorzitter Jelmer Hoekstra. Door alle consternatie rondom het kampioensduel is de preses dit volledig vergeten. In ijltempo rijdt Hoekstra alsnog naar Akkrum. Zeker een halfuur later dan gepland vertrekken de vier bussen uit Nij Beets richting Harkema-Opeinde.
Het oponthoud zorgt ervoor dat de Blue Boys-selectie pas een kwartier voor aanvang arriveert in Harkema-Opeinde. Dat dit geen negatieve uitwerking heeft, laat zich verklaren: het veld wordt omzoomd door bijna drieduizend toeschouwers. Dan heb je geen warming-up nodig! De blauwhemden zijn in de eerste helft beter en worden daarvoor in de 26ste minuut beloond. Dokkum-keeper Wim Rotteveel krijgt een afstandschot van Henk Hoen niet onder controle. Goaltjesdief Johan de Boer is er als de kippen bij en prikt de ronde knikker in de touwen. Allerminst is de wedstrijd dan beslist. Dokkum, met de gevaarlijke aanvallers Jappie Mellink en de gebroeders Henk en Wieb Veenstra, zet aan. Blue Boys-goalie Wiebe Ypenga weert zich kranig en wordt ook nog tweemaal geassisteerd door het houtwerk. De Dokkumer aanvalsdrift zet zich na de hervatting voort, maar wordt steeds onstuimiger. Blue Boys voetbalt meer gegroepeerd en wordt daarvoor in de 76ste minuut beloond. Jan van der Berg rondt een steekpass van Harm de Wagt af. Het duel is gespeeld.
Het feest bij de honderden supporters uit Nij Beets kent geen grenzen. Twee weken later is er een receptie, waarbij de selectie nieuwe tenues krijgt aangeboden en de spelers met een verzilverde asbak een blijvend aandenken aan het grote succes krijgen. Tevens wordt van de gelegenheid gebruik gemaakt om afscheid te nemen van Bouwe de Groot. De routinier, de dertig gepasseerd en al een tijdlang wonend in Akkrum, zwaait na jaren trouwe dienst af. Dat geldt ook voor hoofdtrainer Rommers. Na vier zeer succesvolle jaren vindt de Drachtster oefenmeester het welletjes geweest in Nij Beets.
De nieuwe man aan het roer is Hille Boonstra uit Ureterp. Hij brengt wat meer variatie in zijn oefenstof aan dan zijn voorganger, die vooral op de conditie hamerde. Met Boonstra schiet Blue Boys uit de startblokken in de derde klasse A. Vele zogenaamde voetbalkenners vroegen zich af wat de promovendus op het derde amateurniveau te zoeken heeft. Na zes wedstrijden zijn de critici de mond gesnoerd. Blue Boys is ongeslagen, boekt knappe overwinningen op clubs als Lemmer, Tijnje en RES, zelfs het veel grotere Steenwijk, waar een zestienjarig knaapje genaamd Kees Kist debuteert, wordt in eigen huis met 1-2 geklopt. Hoewel Blue Boys daarna her en der een nederlaag lijdt, liegt de stand halverwege de competitie er niet om. Blue Boys leidt het klassement, op de voet gevolgd door FVC. Logisch dat FVC-Blue Boys in januari 1969 wordt bijgewoond door bijna duizend belangstellenden. Tot de 84ste minuut blijft de stand in de topper steken op 1-1. Twee treffers van de dan al bij profclubs in de belangstelling staande Johan Toonstra beslissen de wedstrijd in het voordeel van de thuisploeg. Blue Boys zakt weg, toch wordt met grote tevredenheid teruggekeken op de uiteindelijke gedeelde zesde plaats.
Het tweede jaar in de derde klasse zal zwaarder worden, zo verwacht men op De Blauwe Kamp. Keeper Wiebe Ypenga en Fedde Rinsma verhuizen en verlaten Blue Boys. Dat Blue Boys ondanks deze aderlatingen de nieuwe competitie begint met een 3-4-zege bij LSC 1890, is een aangename verrassing. Het gehele jaar bivakkeert de uitgedunde selectie van Blue Boys boven de streep, redelijk gevrijwaard van degradatiezorgen, totdat er op de twintigste speeldag wordt verloren van het al wekenlang gedegradeerde Lemmer. In de twee slotronden moeten er sowieso nog een paar puntjes worden gepakt. Wanneer dit in Steenwijk niet lukt, komt alles aan op de laatste speeldag. Het lijkt erop alsof tegenstander Freno Blue Boys de helpende hand wil toesteken. De ene na de andere aanval rolt richting het Franeker doel, de mooiste kansen worden om zeep geholpen. Het eindigt in 1-1. Concurrent Olyphia pakt wel de volle winst en passeert Blue Boys met één punt.
Dat Blue Boys geen stabiele derdeklasser zou worden, was al bij de promotie in 1968 bekend. Toch is de teleurstelling bij de Nij Beetsters groot na de degradatie. Het was immers niet zo dat Blue Boys enorm veel tekortkwam. Terug in de vierde klasse maakt die teleurstelling snel plaats voor berusting. Een treetje lager is Blue Boys niet meer dan een grijze middenmotor. Wellicht was die degradatie zo verkeerd nog niet eens. Wanneer in korte tijd Harm de Wagt zich op de korfbalsport gaat richten, Jan van der Mei vanwege zijn werk als sportjournalist naar Drenthe verhuist en overschrijving aanvraagt naar het Asser Achilles 1894, en Jan Slange in zijn woonplaats Ureterp gaat voetballen, is er van de Nij Beetster succesploeg weinig meer over. Wat resteert, zijn voetballers die bereid zijn om ontzettend hard te werken, maar niet in staat zijn om de kar te trekken. In 1972 blijkt Blue Boys te zwak voor de vierde klasse. Twee jaar later volgt de derde degradatie in vier jaar tijd.
Zes jaar na het grootste succes in de clubhistorie belandt Blue Boys 1 in de laagste standaardklasse. Daar zal het blijven tot 1989, een versterkte promotieregeling leidt dan tot een niet al te lang verblijf in de op één na laagste klasse. Op het volgende kampioenschap moet Blue Boys-zondag wachten tot 2022, vierenvijftig jaar nadat er voor het laatst een titel werd gevierd. Het succes zal tevens de zwanenzang zijn van de zondagafdeling. Vanaf 2023 richt Blue Boys zich volledig op het zaterdagvoetbal. In de vijfde klasse is het hoogste seniorenteam de afgelopen jaren niet verder gekomen dan een plek in de middenmoot. De derde klasse is mijlenver weg, maar niemand in Nij Beets die erom maalt. Het kleine dorpje, waar de armoede tot diep in de twintigste eeuw voelbaar was, heeft nog een eigen voetbalclub. En die club bestaat over vier jaar alweer een eeuw!
Dit artikel is mede tot stand gekomen met medewerking van de heer Jan van der Mei.
De succesploeg van Blue Boys, vlak nadat het in 1968 de beslissende wedstrijd tegen Dokkum met 2-0 heeft gewonnen. Staand, van links naar rechts: Akko van der Vlugt, Henk Hoen, Jan Slange, Harm de Wagt, Johan de Boer, Jan van der Mei, Jan van der Berg, Fedde Rinsma en trainer Rommers. Gehurkt, van links naar rechts: Henk Hof, Durk Berger, Wiebe Ypenga, Bouwe de Groot en Harm de Roos.
Volop strijd bij de derby Blue Boys-Tijnje in 1963. Op de foto zijn zichtbaar de Nij Beetsters Sipke Boerstra (keeper), links Bouwe de Groot, rechts Henk Jager.
In de vierde klasse speelt Blue Boys regelmatig tegen streekgenoot De Sweach. Op deze foto, genomen in januari 1967 zijn namens Blue Boys Fedde Rinsma, Jan van der Mei en Harm de Wagt (koppend) te zien.
Met het fraaie clubhuis dat er op sportpark De Blauwe Kamp staat is Blue Boys zijn tijd ver vooruit.
Sterkhouders van de Nij Beetster succesploeg, gefotografeerd in later jaren. Links, Jan Slange, na zijn afscheid van Blue Boys in 1972 nog jarenlang spelend voor Oerterp 1. In het midden Harm de Wagt, de latere voorzitter van ONS Sneek wiens voetballende zoons Chris en Leo na het millennium uitgroeien tot bekende voetballers in Fryslân, rechts Jan van der Mei, na zijn vertrek uit Fryslân nog spelend voor clubs als Achilles 1894, Asser Boys en DVC’59.